“Ze is meer dan een vrijwilliger. Ze is een vriendin, een mamafiguur voor mij én een speelmaatje voor mijn zoontje.”
Ingrid is bestuurslid én vrijwilliger bij Amiacasa.
“Vrijwilligerswerk zit al lang in mijn bloed. Ik werkte jarenlang voor een vrijwilligersorganisatie en weet dus hoe essentieel én hoe moeilijk het is om vrijwilligers te vinden. Bij ons gold de regel dat je na je loopbaan niet meteen als vrijwilliger aan de slag gaat in dezelfde organisatie — een gezonde pauze, zeg maar. Maar het stond voor mij vast: ik wilde na mijn pensioen iets blijven betekenen.”
“Ik vond Amiacasa meteen een mooie organisatie. In mijn professionele leven werkte ik vooral met senioren, dus de andere doelgroep sprak me aan. Niet alleen zetelen in het bestuur, maar ook zelf een gezin ondersteunen: dat voelde vanzelfsprekend. Ik wilde niet enkel mee nadenken over het beleid, maar ook voelen, zien en ervaren wat vrijwilligerswerk op het terrein écht betekent.”
“Bij ons thuis is het ook niet de gewoonte om niets meer te doen,” lacht Ingrid. “Ik kan niet stilzitten. Ik zoek een evenwicht tussen dingen die ik graag doe in mijn vrije tijd, zoals sporten, en mij nuttig inzetten voor de samenleving. Dat hoort er gewoon bij voor mij — leven doe je niet alleen voor jezelf.”
Anna vond haar weg naar Home-Start toen het moment rijp was.
“Mijn begeleidster had me eerder al over Amiacasa verteld, maar op dat moment had ik al veel aan mijn hoofd: mijn opleiding, de zorg voor mijn kind… Het was gewoon te veel. Later, toen er meer rust in ons leven kwam, heb ik zelf contact opgenomen. En kijk, nu zijn we hier.”
De juiste match maakt alles.
Ingrid: “Ik had geluk: net toen ik me aanmeldde, volgde snel de startopleiding voor nieuwe vrijwilligers. Geen zware kost, maar een halve dag met andere vrijwilligers, casussen bespreken, kennismaken met het werk. Het hielp mij om te voelen: dit past bij mij.”
“Ook het intakegesprek met de coach is cruciaal. Je krijgt ruimte om aan te geven wat voor jou belangrijk is, en die zorgvuldige matching maakt écht het verschil. Ik geloof sterk in het principe van Home-Start, maar even sterk in de kracht van de juiste combinatie.”
“Voor mij was het belangrijk dat ik gekoppeld werd aan iemand die vooruit wil in het leven. Ik gebruik vaak het beeld van de elektrische fiets: het gezin moet zelf trappen, maar ik geef als vrijwilliger dat extra duwtje — zoals een batterij. En Anna… zij trapt zó hard! Ze volgt autoles, doet fietsles, regelt alles zelf. Ze is enorm actief in haar integratie. Daarom ben ik ook zo blij dat ik aan haar werd gekoppeld.”
“Anna is een sterke vrouw met een duidelijk toekomstplan voor haar en haar zoontje.”
“Ze is voor mij meer een vriendin dan iemand die ik begeleid. We hebben een warme band. En haar zoontje Vivi is zó vol leven — ik smelt elke keer.”
Anna: “Voor mij is Ingrid als een mama. Ik kijk echt naar haar op. Ze speelt met Vivi met zo veel energie en plezier. Als Ingrid er is, kan ik even op adem komen. Vivi is dan helemaal in de ban van zijn favoriete ‘Ingie’.”
Over drempels en nieuwe werelden.
Anna: “Vóór ik Ingrid kende, zat ik vooral op mijn kamer: naar school gaan, thuiskomen, studeren. Ik wist niet hoeveel de wereld daarbuiten te bieden had. Dankzij haar heb ik nieuwe plekken ontdekt. Voor Vivi is het zwembad zijn favoriete plek geworden — hij is net een visje! Hij heeft veel energie, dus trekken we er samen regelmatig op uit.”
Ingrid: “Anna wilde graag de buurt beter leren kennen, en dat zijn we stap voor stap gaan doen. Als we er eens samen zijn geweest, durft ze er nadien alleen naartoe. Ze zoekt het op, regelt alles zelf, en trekt er met Vivi op uit.”
Waarom vrijwilligerswerk?
Ingrid: “Het gevoel dat je een verschil kunt maken, iets kunt betekenen — dat is onbetaalbaar. Samen iets doen, ergens raken, dat geeft voldoening. Vrijwilligerswerk geeft zoveel terug. Veel meer dan geld ooit kan geven.”
Anna: “Jij verandert levens, jouw woorden geven mij kracht en motivatie.”