Het verhaal van Hibaq: een mama die haar eigen weg blijft zoeken
Toen Georges een jaar geleden als vrijwilliger bij Hibaq en haar gezin over de vloer kwam, wist Hibaq al goed wat ze wilde: werken, haar kinderen een mooie toekomst geven en haar weg vinden in België. Alleen was de weg daarheen niet eenvoudig. Vandaag heeft ze een job waar ze trots op is, spreekt ze steeds vlotter Nederlands en kijkt ze vol vertrouwen naar de toekomst.
Haar grootste drijfveer? Blijven vooruitgaan, voor zichzelf én voor haar kinderen.
Een droom die nooit verdween
Hibaq woont sinds 2020 in Hasselt en is mama van drie kinderen. Toen Georges haar leerde kennen, was haar jongste zoon nog klein. Ze zorgde voor haar kinderen en het huishouden, terwijl ze bleef zoeken naar mogelijkheden om aan het werk te gaan.
“Ik wilde heel graag werken, maar werk zoeken was moeilijk. Ik had geen diploma en zocht naar een manier om snel aan de slag te kunnen.”
Ze volgde opleidingen, informeerde bij verschillende diensten en bleef aankloppen wanneer ze ergens mogelijkheden zag. Maar een job vinden die bij haar paste, bleek niet eenvoudig. Hibaq had veel geduld nodig en moest soms zelf opnieuw aan de bel trekken.
Toch bleef ze geloven dat het haar zou lukken.
Van een rijbewijs naar een job als heftruckchauffeur
Een van de grote stappen die Hibaq zette, was het behalen van haar rijbewijs. Dat ging niet zonder slag of stoot: voor haar theorie-examen moest ze zeven keer proberen. Ook voor het praktijkexamen had ze meerdere pogingen nodig.
Maar opgeven stond niet in haar woordenboek. In 2024 behaalde ze haar rijbewijs.
Later volgde ze een opleiding in Genk als heftruckchauffeur.
Nadien zette ze ook stappen om als taxichauffeur aan de slag te kunnen.
Ondertussen bleef ze zoeken naar werk. Met ondersteuning van haar contactpersonen bij het OCMW vond ze uiteindelijk een kans bij Okazi in Kiewit. Wat begon met een eerste contract om te kijken of de job bij haar paste, groeide uit tot een contract van een jaar.
Vandaag werkt Hibaq als heftruckchauffeur. Ze helpt bij het laden en lossen en neemt haar verantwoordelijkheid op binnen het team. Het werk vraagt inzet, nauwkeurigheid en spierkracht. Bovendien is ze de enige vrouw die deze functie uitvoert.
“Het is fijn om met de heftruck te rijden”, vertelt ze enthousiast.
Haar werkgever is erg tevreden over haar inzet en ziet haar als een voorbeeld voor anderen. Een mooie erkenning voor iemand die zo lang naar een kans heeft gezocht.
En Hibaq heeft nog dromen. Ze wil graag verder groeien in haar huidige job, maar hoopt ook om in de toekomst als taxichauffeur te kunnen werken. Ze blijft dus vooruitkijken en nieuwe mogelijkheden ontdekken.
Een voorbeeld voor haar kinderen
Voor Hibaq betekent werken meer dan een loon verdienen. Het geeft haar een gevoel van zelfstandigheid en trots. Ze wil niet alleen zelf vooruitgaan, maar ook haar kinderen tonen wat mogelijk is wanneer je blijft proberen.
“De kinderen zijn fier op mij.”
Dat merkt ze in de kleine dingen. Wanneer haar zoon op school kan vertellen dat zijn mama werkt, doet dat haar deugd. Ook zij kunnen nu met trots vertellen dat hun mama een job heeft.
Haar dagen zijn goed gevuld. Ze staat om vijf uur op om het eten klaar te maken en alles voor de kinderen te regelen. Daarna brengt ze hen naar school en vertrekt ze naar haar werk. Het vraagt heel wat planning om haar job, het huishouden en de zorg voor haar kinderen te combineren, maar ze vindt haar weg.
Ook op andere vlakken ziet ze vooruitgang. Haar Nederlands is sterk verbeterd en op het werk krijgt ze Nederlandse les, samen met collega’s uit verschillende landen. Ze durft meer, weet beter waar ze terechtkan met vragen en blijft elke dag bijleren.
Een klein duwtje kan een groot verschil maken
Ook Georges heeft haar onderweg aangemoedigd. Tijdens hun wekelijkse bezoekjes dachten ze samen na over mogelijkheden en hielp hij haar om stappen te zetten. Zo moedigde hij haar aan om zich niet alleen online voor vacatures aan te melden, maar ook persoonlijk bij uitzendkantoren langs te gaan.
“Georges heeft vaak gezegd dat ik een sterke vrouw ben”, vertelt Hibaq. “Dat is me bijgebleven.”
Voor Georges was het belangrijk om haar niet alleen praktisch te ondersteunen, maar haar ook te laten zien wat ze zelf allemaal in haar mars had.
“Ik ben heel fier op haar. Ze was altijd al een sterke vrouw, maar vandaag zie ik vooral hoeveel fierheid ze uitstraalt.”
Hij is niet verbaasd over haar vooruitgang. Haar doorzettingsvermogen kende hij al. Wat hem vooral voldoening geeft, is dat ze de kansen die op haar pad kwamen met beide handen heeft aangegrepen.
“Soms hebben mensen gewoon een klein duwtje nodig. Zo’n duwtje kan een heel andere toekomst mogelijk maken.”
Het traject bij Amiacasa is ondertussen afgerond. De wekelijkse bezoekjes zijn gestopt, maar Georges volgt nog altijd met trots hoe het met Hibaq gaat.
Haar boodschap aan andere mama’s
Wat zou Hibaq willen zeggen tegen een mama die vandaag in een gelijkaardige situatie zit? Die graag vooruit wil, maar niet goed weet waar te beginnen? Of die al verschillende keren geprobeerd heeft en stilaan de moed verliest?
Haar antwoord is eenvoudig en duidelijk:
“Niet opgeven. Je geraakt waar je wilt. Je moet de moed niet laten zakken.”
Zelf heeft ze ervaren hoeveel tijd en energie het kan vragen om je weg te vinden. Maar ze heeft ook ontdekt dat je stap voor stap vooruit kunt gaan, dat hulp aanvaarden je verder kan brengen en dat je meer kunt dan je soms denkt.
Daarom zou ze andere mama’s ook aanraden om ondersteuning te aanvaarden wanneer ze daar nood aan hebben.
“Ik zou het zeker aanraden. Het helpt je en je leert er veel uit.”
Vandaag staat Hibaq met trots op haar eigen benen. Ze heeft een job, blijft haar Nederlands verbeteren en droomt verder over wat nog mogelijk is. Bovenal wil ze haar kinderen laten zien dat je niet hoeft op te geven wanneer iets moeilijk wordt.
Haar verhaal is geen verhaal waarin alle moeilijkheden plots verdwenen zijn. Het is een verhaal over blijven proberen, kansen grijpen en vertrouwen houden in jezelf. En over de trots die groeit wanneer je merkt dat je niet alleen je eigen toekomst verandert, maar ook een voorbeeld wordt voor je kinderen.
Want soms begint een grote verandering met één kleine stap. En soms is het belangrijkste wat iemand je kan meegeven, dat je in jezelf mag blijven geloven.